BLOGFA.COM لطفاً کلمه عبور اختصاصی برای دسترسی به این مطلب را وارد کنید » نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای

دیروز صبح جایی کار داشتم و باید مسافتی رو پیاده می رفتم آقایی رو دیدم که هر دو پاش شکسته بود و گچ گرفته بودن، دو نفر از چپ و راست بلندش کرده بودن و فاصله تا ماشین رو حملش می کردن، یهو یادم افتاد که همین راه رفتن خودش چه نعمت بزرگیه... + چهارشنبه دوازدهم مهر ۱۳۹۶| |مهران| |

دیشب رفته بودم بیرون چشمم خورد به یه چرخی که باقالی می فروخت، یاد 2 تا خاطره از باقالی خریدنام تو بچگیام افتادم، اون وقتا که بچه بودیم تو راه برگشت از مدرسه اکثر وقتا یه چرخی باقالی فروش وسطای مسیر خونه و مدرسه وامیستاد، اگه میخواستیم تو راه باقالی ر

یه خیابونی هست که من اکثر خریدای خونه رو از مغازه های اونجا انجام میدم، سومین مغازه از سمت راست این خیابون یه آژانس بود، به اسم آژانس دوستی، من صاحب مغازه رو نمی شناختم او هم منو نمی شناخت اما هر وقت از جلوی مغازه رد میشدم به هم سلام میکردیم و احوال همو میپرسیدیم، مردی حدودا 50-55 ساله بود؛ قدی کوتا...

قضاوت نکنیم وقتی چیزی نمی دونیم، حرفی رو نزنیم وقتی ازش مطمئن نیستیم. #F.F

توی زندگی، ما همیشه با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنیم. چالش هایی که اگر نبودن چه بسا زندگیمون یکنواخت و کسالت بار می شد، چالش هایی که در لحظه هایی که باهاشون دست به گریبانیم فکر می کنیم بزرگترین چالش زندگیمونن و اگر این چالش رو رد کنیم دیگه هیچ غمی نخواهیم داشت، غافل از اینکه زندگی صحنه ی هم...

گویی همین دیروز بود که نوشتم "برای کشف اقیانوس های جدید، باید شهامت ترک ساحل ِ آرام خود را داشته باشید. این جهان، جهان تغییر است نه تقدیر". حالا انگار از "اقیانوس" و "ساحل ِ آرام" برداشت اشتباهی داشته اند دوستان! و من الله التوفیق :) + یکشنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۶| |مهران|

نخواست که باشه به هدف برسی و سختی کشیده باشی خیلی لذت بخش تره، مثل مغز کردن تخمه های آفتابگردون که خودت زیر دندونات میشکنی تا اینکه یه مشت مغز تخمه ی مزمز رو یهو بریزی تو دهان مبارک و ... + جمعه سیزدهم مرداد ۱۳۹۶| |مهران| |

چرا باید اتفاق عجیبی باشه هول کردن نمایندگان محترم مجلس برای گرفتن یک خویش انداز (سلفی) با خانم موگرینی؟ این ها نمایندگان ما مردم هستند، نمایندگان ما مردمی که هر جایی فارغ از خوب یا بد بودن دوربین گوشیمونو روشن میکنیم و شروع میکنیم به گرفتن سلفی، خود ما انتخابشون کردیم و از جنس مان، این ها نماینده و

همه ی ما در هر لحظه، در هر جا و در هر حالی که باشیم بدون شک زندگی و وجود خودمون رو وامدار پدر و مادر خود هستیم، اونا به فکر ما بودن وقتی هنوز متولد نشده بودیم ، وقتی بچه بودیم به فکر آینده مون بودن، وقتی بزرگ میشیم و اونا پیر میشن نباید که از یاد ببریمشون، نباید که از یادمون برن ... قصه ی تلخیه وقتی

امروز، نوزدهم دی ماه، سالروز تولد مادرممادر؛ دستی بر گهواره دارد و دستی در دست ِ خدا آنگاه که مادر گهواره را تکان می دهد، عرش خدا به لرزه در می آید و همه ی فرشتگان سکوت می کنند تا زیباترین سمفونی ِ هستی را بشنوند؛ لالایی مادر را ... + یکشنبه نوزدهم دی ۱۳۹۵| |مهران|

خبرهای ناگهانی، چه خوب چه بد؛ همیشه درک کردن و باورشون سخته... دیدن خبر فوت هادی نوروزی که تیتر یک همه ی خبرگزاری ها بود یکی از این خبرها بود، یا شنیدن خبر فوت شوهر خاله ام -که روحش شاد- در شامگاه سرد 12 دی 94 که بسیار غم انگیز بود و تا مدتها باور کردنش سخت، و خبر ِ ناگهانی دیگر، خبر فوت آقای هاشمی ...

سه شنبه21 دی- تعطیل رسمی، عزای عمومی میشه گفت یکی از تاریخی ترین روزهای ایران به مناسبت تشییع و تدفین مرحوم آقای رفسنجانی رقم خورد؛ روزی عجیب و البته قابل تامل! روزهایی که زندگی کرده ایم گذشتند و روزهایی که زندگی نکرده ایم به سرعت از پی هم می گذرند (تاریخ انقضای هر روز تنها 24 ساعت است) و روزی ما نی

تو لغت نامه ی دهخدا نوشته سفر کردن یعنی از مقر خود به محل دیگر رفتن، مسافرت کردن. و توی همین لغت نامه برای معنی مقر نوشته: جای قرار و آرام، جای آرمیدن، قرار گرفتن و ... توی این لغت نامه البته ننوشته مقر یعنی جایی که پدر، مادر، خواهر یا برادر هست، ننوشته که مقر یعنی وطن، جایی که توش به دنیا اومدی و

بعد از 2 روز سخت و نفس گیر که توی 48 ساعت فقط 5 ساعت تونستم بخوابم امتحاناتم تموم شد. گاهی شبها که خوابم نمیبره برنامه ای هست که ساعت 00:00 تا 02:00 از رادیو فرهنگ پخش میشه به اسم چهارباغ که در چارچوب شعر و موسیقیه، یعنی یا موزیک پخش میکنه یا مردم زنگ میزنن و شعر میخونن، در کل برنامه ی خوبیه و خیلی

دیروز، آخرین روز از اولین ماه ِ آخرین فصل سال؛ زمین اولین ساختمون بلند مرتبه ی تهران رو بلعید... عده ای "مرد" که خاموش کردن آتیش براشون ساده است مثل ِ آب خوردن؛ رفته بودن به جنگ دود و آتیش، اما رقیب این بار نامردی کرد و از پشت خنجر زد، ساختمونی که قرار بود خاموش بشه خراب شد... این جزو قاعده ی بازی ن

بعد از حدود 4 ماه و اندی... توی این مدت اتفاقای مهم کم رخ ندادن، از تحویل سال 1396 تا انتخابات ریاست جمهوری... مرگ افشین یداللهی، ترانه سرای دوست داشتنی... و خیلی خیلی اتفاقای دیگه که الان خیلیاشون یادم نمیاد، سعی میکنم از این به بعد به صورت مرتب تری یادداشت کنم اتفاقات این زندگی رو... امروز دومین ر

تا حالا شده به مهمونای برنامه ی ماه ِ عسل و سرنوشت اونا و اینکه اصلاً چی شد که الان اونا اینجان، فکر کنی؟ آدمای کاملاً عادی که خودشون یه روزی مثل من بیننده ی قصه ی زندگی دیگرون از قاب ماه ِ عسل بودن، باهاشون بغض کرده بودن، خندیده بودن و شاید خیلی وقتا مسخرشون کرده بودن و خلاصه به تماشای روایت زندگی

گاهی وقتا یه کارایی هست که انجام دادنشون به ضرر خودته و یا قلبا راضی به انجام دادنشون نیستی و ناراحتت میکنن اما میدونی که با انجام دادن اون کار، به فرد یا افرادی کمک میکنی یا باعث خوشحالیشون میشی، و یا حتی باعث پیشرفتشون... با آرزوی روزای خوب... سحر 11 رمضان + سه شنبه شانزدهم خرداد ۱۳۹۶| |مهران| |